Dauw

Uncategorized

Dauw Dauw

Advertenties

Kluisbos

Uncategorized

Ik ben een zomermens! Ik hou dus van de lente en van de zomer en die zijn helaas weeral voorbij. We hebben nog mooie dagen gehad begin oktober, warme zelfs, maar nu begint het toch duidelijk te worden dat de herfst is begonnen. Ik hou er niet van en ook niet van de winter. Alle respect voor mensen die wel van de herfst en winter houden. Ieder seizoen heeft zijn charmes zegt men wel eens. Wel, aan charmes zijn er grenzen, denk ik dan. Geen wind, sneeuw of miezerige regen voor mij, dan wil ik het liefst in mijn bed blijven liggen, zoals vanmorgen. Gezien ik op mijn werk werd verwacht ben ik dan toch maar opgestaan. Nee, ik heb het er niet voor. Straks moeten we dan nog eens onze klok verzetten zodat de dagen korter zijn en vooral donkerder. Sommige mensen vinden het gezellig om in de winter met kaarsjes en haardvuur aan binnen te zitten. Tot hier kan ik hen volgen. Voor een paar keer is dat gezellig, maar daarna is het nieuwe en het gezellige eraf. Trouwens we kunnen niet een hele winter bij het haardvuur blijven zitten. We moeten door dat rotweer om boodschappen te doen, om naar ons werk te gaan, om de kinderen naar de jeugdbeweging of muziekles te brengen. De bomen zijn in het begin van de herfst nog mooi met al hun mooie kleuren, maar het duurt niet lang voor ze die allemaal gaan verliezen en dan is er niks meer aan. Dan volgt er een hoop sneeuw, die na een paar uur verandert in papperige smurrie op de weg. Ik klink misschien wat pessimistisch en dat is het ook. Ik heb nu eenmaal ontzettend veel last als ‘k merk  dat de zomer weer voor goed voorbij is. Ok, tot volgend jaar… Ik hou van de voorjaarszon, van de eerste mooie lentedagen. Die eerste stralen van de lentezon op mijn huid is voor mij genieten. Buiten eten is gewoonweg zalig! Uitstapjes met de moto maken, super! Je rijdt door dorpjes (allez ik niet, maar mijn vriend en ik achterop) waar je nog nooit bent doorgereden. Ik hou ervan om door dorpjes te rijden en het liefst nog ergens in Wallonië, waar mensen nog buiten leven. Als mijn blik de blik kruist van een persoon op de straat dan ben ik even in zijn leven geweest. Zo voelt het. De persoon in kwestie is zich daar absoluut niet van bewust. Die ziet ons voorbij rijden en daar stopt het. Een momentopname. Dit is ook zo met fotograferen, daarom hou ik er zo van. Je legt dingen vast die je nooit meer op dezelfde manier zal zien of gewoonweg nooit meer zal zien. Fotograferen maakt dan ook die sombere herfst- en wintermaanden dragelijk! Vorig weekend ben ik dan ook eens naar het kluisbos geweest. Het was trouwens die week ‘week van het bos’!